‘Een bak koffie is ook goed zonder dat je Johannes 3:16 erachteraan roept.’
Een interview met Maurits Luth over missionair kerk-zijn
Maurits Luth is 36 jaar en sinds 2020 predikant in de Baptistengemeente in Kampen. Hij is getrouwd met Denice en samen hebben ze drie dochters. Op zijn zeventiende kwam hij tot geloof. Een jaar later ging hij als zendingswerker voor Operatie Mobilisatie naar Zuid-Oost Azië en het Midden-Oosten en sindsdien is hij “besmet met het zendingsvirus.”
Na zijn studie Theologie werd hij predikant. “Mijn eerste gemeente was sterk vergrijsd; in het eerste jaar heb ik 10% van de gemeenteleden begraven. De kerkenraad zei toen: ‘We hebben nog twee tieners, als je daar al je tijd aan wilt besteden: doe het maar. Wij geloven erin.’ Zij hadden al een blik naar buiten; niet alleen voor die twee tieners, maar voor het hele dorp.”
Voetbalruzies
Maurits kon daar naar hartenlust “voor dorpsdominee spelen.” De kerk claimde hem niet, maar leende hem uit. Op een gegeven moment groeide het aantal interkerkelijke diensten naar een kleine twintig per jaar. Dat was een enorm getuigenis voor het dorp, dat juist in die tijd in het nieuws kwam vanwege grote ruzies tussen de twee voetbalclubs in het dorp.
“Er was een beladen dorpsvergadering waar de politie undercover aanwezig was. Een van de aanwezigen vloekte hartgrondig en zei vervolgens: ‘Als zelfs de kerken hier samen kunnen werken, waarom wij dan niet?’”
Elke Kampenaar bereiken
Toen hij ruim zes jaar geleden predikant werd in Kampen, vormde de tekst uit Johannes 13:35 een sterke motivatie: ‘Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’ Maurits lacht: “Eerst zei ik: ‘We hebben te veel kerken in Kampen.’ Nu zeg ik: ‘We hebben er te weinig!’ We hebben ze allemaal nodig om elke Kampenaar te bereiken.”
De Baptistengemeente groeide de afgelopen jaren met 400 mensen. “Het werd een doel op zich om die groei te managen.” Dat ging schuren bij Maurits. “Ik wilde niet het systeem managen, ik wilde mensen bereiken met het goede nieuws van Jezus en tijd met hen doorbrengen.”
Wat kan groei doen met een kerk?
In deze video vertelt Maurits hoe zijn gemeente omging met deze snelle groei én hoe dat leidde tot nieuwe kansen.
“Ik wil voorkomen dat missionair kerk-zijn om acties en afvinken gaat, want het is een houding.”
Maurits
Kerkplantingen
Maurits besloot om met de hele gemeente op de knieën te gaan, twee weken lang, dag en nacht. “We hebben toen twee groepen uit ons midden eropuit gestuurd om in hun eigen dorp volop Jezus bekend te maken en mensen uit te nodigen voor Alpha.”
Inmiddels is er in Dronten vanuit Alpha een groep ontstaan die inmiddels bijna elke zondag samenkomt. Laatst was er een eerste doopdienst. In IJsselmuiden is al wat langer elke week een kerkdienst. “Samen met Dronten en IJsselmuiden draaien we nu zeven Alpha’s per jaar. Tijdens onze kerstnachtdienst in de Bovenkerk worden gasten uitgenodigd voor Alpha. Inmiddels snapt elk gemeentelid: zo’n kerstnachtdienst is iets wat we cadeau doen aan de stad. We gaan onze eigen wens om die avond ‘Ere zij God’ te zingen voorbij om zo veel mogelijk uit te nodigen en de link te leggen naar aankomende Alpha’s.”
Missionaire houding
“Ik wil voorkomen dat missionair kerk-zijn om acties en afvinken gaat, want het is een houding. In Kampen was er een koffiecafé waar mensen wel koffie wilden schenken, maar het telde voor sommigen pas echt als ze het evangelie hadden gedeeld. Maar de waarde van gastvrijheid en mensen welkom heten alsof ze Jezus Christus zelf zijn, zoals Jezus zegt in Matteüs 25, laat ook al iets van het evangelie zien. Een bak koffie is ook goed zonder dat je Johannes 3:16 erachteraan roept. Die ontspannen houding zorgt er ook voor dat je meer op God vertrouwt, in plaats van dat jíj het kruis naar de kloof moet slepen.”
“Waarom wil je missionair zijn? Om je eigen kerk te vullen of omdat het om Gods Koninkrijk gaat?”
Maurits
Gods Koninkrijk
Sinds een jaar houdt hij zich ook bezig met Missie Kampen, een initiatief van vier christelijke gemeenten, waar inmiddels vele andere kerken bij aansluiten. Ze organiseren open avonden om te praten over: hoe ben je goed nieuws voor je stad? Daar kwamen de eerste avond 200 mensen op af. “Prachtig! Mensen uit totaal verschillende kerken praten samen over: waar zie je God aan het werk in het leven van de ander? En: waarom wil je missionair zijn? Om je eigen kerk te vullen of omdat het om Gods Koninkrijk gaat?”
Over die motieven gesproken, daar blijft Maurits heel scherp op: “Als je in Gods Naam doet wat je in Gods Naam moet doen, dan kun je zegen verwachten. Maar het gaat niet om ónze eer en glorie. Het gaat erom dat we het Koninkrijk van God zoeken en op onze knieën blijven.”
Hij droomt verder: “Hoe fantastisch zou het zijn als iemand van de Gereformeerde Bond en iemand uit de Evangelische Gemeente die in dezelfde straat wonen, elke eerste zaterdag van de maand samen een koffiemoment organiseren voor de mensen in de straat? Ik wil missie zó dichtbij brengen dat het niet meer uitmaakt dat je van een andere kerk bent. God plaatst je samen in die straat en je doet samen waar je voor bestemd bent.”
Herken je het verlangen dat Maurits beschrijft?
Verlang je ernaar dat Alpha niet alleen een cursus is die je organiseert, maar dat het bijdraagt aan een uitnodigende cultuur van jullie kerk?
Van 8 t/m 10 oktober komen kerkleiders en hun teams uit Nederland samen tijdens de conferentie ‘Van cursus naar cultuur.’ Drie dagen lang leren we van elkaar door praktijkverhalen, ervaringen uit te wisselen en te ontdekken hoe je de kracht van Alpha verder kunt laten reiken dan als cursus alleen.